Uzun Bir Sefer

Etrafı dik yamaçlarla çevrili şirin bir köyde geçti çocukluk yıllarım.

Ömr-ü hayatımın en güzel yıllarıydı o yıllar.

Baharda türlü türlü çiçekler açardı köyümüzde.

çeşit çeşit, rengarenk:

Çiğdemler, papatyalar, güller, laleler…

Çocukluğumun bayramları da hiç çıkmaz hatırımdan. Ailemle bayramlaştıktan sonra, köy meydanında arkadaşlarla toplanıp bayramlaşmaya giderdik evlere. Büyüklerimizin ellerinden öperdik. Onlar da bize şeker ikram ederlerdi

Çeşit çeşit, tatlı mı tatlı şekerler…

Çocukluk arkadaşlarımı da hiç unutmam. Birlikte dağ bayır dolaşır, böcek toplardık. Desenlerine bayılırdık hepsinin

Ateş böcekleri, çekirgeler, kelebekler…

Derken okul yaşım gelmişti. Köyden ilçeye göç eyledik. Topladık eşyalarımızı yola koyulduk. Yol boyunca, alabildiğine orman…

Çeşit çeşit, irili ufaklı çamlar, gürgenler, meşeler…

Okullarda ders zili çalmıştı.

Sırtımda çanta, mendilim cebimde, suluğum beslenmem yanımda, başladık uzunca bir maratona…

Anasının avutamadığı kim var kim yok gelmiş okula, ne varsa?

Tabi haliyle her yer cıvıl cıvıl 

Aliler, Fatmalar, Ayşeler…

Öğretmenim ve arkadaşlarım beni çok severlerdi o sıralar. Maskotuydum sınıfımın. Derslerimde de başarılıydım. Karnemde hep

Dörtler, beşler…

Derken pek de farkında olmadan çocukluktan delikanlılığa, terfi etmişim

Saçımda jöle, yüzümde sivilceler...

Lise çağlarında yüreğim kıpır kıpır. Damarlarımdaki kanı zapt etmek ne mümkün…

Salmışım yüreğimi platonik aşklara doğru. Kimler yok ki aşk resmi geçidinde:

Kumrallar, esmerler…

Ya şimdiler…

Şimdilerde nasılsınız diye soracak olursanız eğer

Doğup, büyüdüğüm yerlerden, her gün yollarını çiğnediğim okulumdan çok uzaklardayım.

Ne o eski köy hayatım ne de üzerine ismimi kazıdığım okul sıralarım…

Hiçbir şey eskisi gibi değil artık…

Ha birde köyümden haber aldım

Köyüm virane olmuş.

Çiçekler koklayacak buruna hasret.

Kuşlar, böcekler de çoktan pılını pırtını toplayıp göçmüşler başka diyarlara

Ne o saf, temiz çocukluk arkadaşlarım yanımda

Ne de o eski aşklarım, defter kapağımda…

Peki neden tersine döndü dünya?

Her şey tıkırında giderken, neden?

Zaman uzunca bir tren…

İnsanlar yolcu.

Vagondan vagona geçerken hep bir şeylerimizi geride bırakırız. Önümüzdeki vagonda ne olduğunu bilmeden…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !